Hiç Olmadığı Gibi Yeşildi Herşey
Uzaklarda bir yer vardır hep. Hiç gitmesek de ya da çok az gitsek de oradadır hep. Belki de o hiç görmediğimiz cennetten bir köşe belleriz orayı. Yemyeşildir. Hiç görmediğimiz kadar yeşil. Herşeyden uzak, herkesten eksik… Bu eksiklik hiç koymaz adama. Bir tek şey koyar. O güzelliği paylaşmak istediğniz kişi yoktur yanınızda. İşte o zaman yanar kavrulur o yeşillik. İşte o anda başlar orman yangını…
Dumanlar kaplar masmavi tavanı. Acı çeke çeke ölür bütün canlılar. Ormanın kalbinde yaşayan, ona hayat veren her şey ölür. İşte o an elinizden hiç bir şey gelmez. Tek yapabileceğiniz o gürültülü, kirli şehre geri dönmektir. O yeşil dünyayı bir kez daha kaybetmişsinizdir.
Her yangın, umudunuzu biraz daha tüketir. Ve öyle bir noktaya gelirsiniz ki, o kirli dünyanızda ölüp yitmeyi göze alırsınız. Bir daha o ateşi görmemek için.
İşte hayat bu. Zaman gelir her yeşilden vazgeçeriz. Bazı yeşiller de yanar kül olur. Hepsi bir rüyadır aslında. Rüyalar da biter… Şimdi uyanıksın, o alışagelmiş ve de sıkıcı hayatına eskisi gibi devam etmek zorundasın…
Gelen aramalar:
- yangın nedir
- doğal yangın
- YANGINnedir
- doğal yangın resimleri
- doğal yangınlar
- yangına neler sebeb olur
- ormanların YAZI
- orman yangınlarının fotoğrafı
- yangın nasıl oluşur
- ormanlar olmasa
İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar:
- Bütün Sektörler Bizim “Bugün resmine dokundum ben, öptüm yine. Zaman ağır ol, henüz...
- Eskisi Gibi 2 günlük bir ara verdikten sonra yeniden yazma zamanıdır deyip...
- Artık herşey “Güneş Enerjili”…Solar Elektronikler… Elektrik sıkıntısı yavaş yavaş kendini belli ediyor.Gerek küresel doğa problemleri...
Benzer yazılar Kağıt PiL.
Tarih:12 Nisan 2010
Etiketler:ateş, cennet, orman, orman yangını, yeşilkim ne demiş (2)
Ah içimdeki o umut olmasa bir an bile durmazdım. Ama her sabah gözümü açtığımda farklı bir umut ile doğuyorum. Hep güzel şeyler diliyorum. Bu sayede ayaktayım, yıkılmıyorum. O umudun bittiği gün ölürüm diyemeyeceğim çünkü umudun bittiği gün için bile başka bir umut var içimde…
o kadar gerçek ki yazdıkların….o kadar hayatın içinden ve bir o kadar da acı…acı gerçek derler ya işte aynı ondan…her seferinde bir daha içinde yanmamaya söz verdiğin yangınlar vardır..ama her seferinde yanarsın bile bile..sonunu bildiğin bi filmi yine yeni baştan izlemek gibi…sonu mutlu bitmeyen masalları tekrar okumak gibi….ama okursun, ama izlersin tekrar..zaten hayatın amacı bu değil midir? her şeye rağmen cesaretini kaybetmemek..her şeye rağmen umut edebilmek…tüm yangınlara rağmen yeniden yetiştirebilmelisin o ağaçları..zordur bilirim tek tek ağaçları dikmek, onlara özenle su vermek ama yardım edecek biri bulunur belki de..kim bilebilir ki??