Zor Yollarda Kaybolmak

zoryolHep bir yolculuk halidir gider insan hayatı.  Bazen yalnız bazen de birisiyle ya da birileriyle yolculuk ederiz. Engeller de çıkabilir yolumuza ama aşmayı biliriz. Bazen de kayboluruz. Ama en kötüsü de hem kaybolup hem de yalnız kalmaktır. Sizi ayıran engeller gözünüzde büyümüştür artık. Yolun sonu olduğunu düşünmeden yapamazsınız. Ama o yolu yarım bırakmak hiç de hoşunuza gitmeyecektir. Tekrar birlik olup yola devam etmek gelir içinizden ama bu mümkün olmaz. Geri dönmek şart olur. Ama geri dönemezsiniz. Oracıkta kalır sadece beklersiniz. Neyi ya da kimi beklediğinizi bilmeden. İşte ben ya da biz o engelin önünde kaldık. Oracıktayız sadece…

Bu kadar uzun süre ayrı kalmadım buralardan hiç. Bu uzun ayrılık hiç yaramadı. İşte dedim ya , engeller ya da yolumuz zor. Anlayacağınız ben buradaydım ama kendim çok uzakta…  Kalbim, ruhum ve bedenim. Her biri tek başına takıldı. Birlik olamadılar hiç. Şimdilerde ise onları barıştırmaya çalışıyorum. Kısacası ben buradayken kendimi de yanımda istiyorum.

Zor yollarda beraber olalım istiyorum. Ama bir yanlış yaptığımın da farkındayım. Evet o eski yola sapmayacaktım. O eksi yol sadece bana güzel gelenmiş… Geriye dönmek mümkün olsa çoktan dönerdim ama zaten çamura saplanmışız. Ya bu çamuru aşacağız ya da yollarımızı ayıracağız…

Bir Cevap Yazın