70 Yıllık Özlem

Dün – yani 10 kasım – Ulu Önder Mustafa Kemalin aramızdan ayrılışının 70. yılıydı. Heryerde Onun anısına törenler yapıldı, saygı duruşunda bulunuldu. Tüm bunları izlerken ister istemez aklıma bir soru takıldı. Acaba Atamızı kaybettiğimiz için gerçekten üzülüyorlar mı bu kadar. O ki bize düşüncelerimizi açığa vurma hakkını tanıyan, bağımsızlığımızı kazandıran yanlızca Türklerin değil tüm dünyanın gelmiş geçmiş en başarılı lider olarak kabul ettiği öncümüz… Emrindeki askerleriyle mücadele eden, topraklarımızı canı pahasına koruyan ve hep ileriyi düşünen Atatürk eminim şimdi “bunun için miydi onca mücadelemiz, birilerinin vatanımızı günün biinde satması içinmiydi” diyordur ülkemizin şu anki durumuna bakarak.Aradaki farkı bir düşünün Onun zamanında baştakiler de askerleriyle birlikte savaşa katılıyor, onurlu bir şekilde mücadelelerini sürdürüyordu. Peki ya şimdi? Birileri askerlerimize emir veriyor, sonra çayını yudumlarken askerlerimizn can verişini uzaktan izliyor. Çoğu kendi evladını askere göndermeye kıyamıyor.Ama birilerinin çocukları can verirken, kalıcı yaralanmalara maruz kalırken Vatan için deniliyor.

Evet vatanımız için Atamızın emaneti için bizler elimizden geleni yapıyoruz. Evlatlarımızı, eşlerimizi, abilerimizi güle oynaya vatan uğruna ölüme gönderiyoruz. Çünkü Mustafa Kemal bize güvendi.Onun güvenini boşa çıkarmamak için tüm çabamız.

Ben vatanımı çok seviyorum.Atatürk ü çok seviyorum.Burada bunları Onun sayesinde yazıyorum. Büyük bir gururla “Ben Türküm” diye haykırabiliyorum.

Mustafa Kemal gibi bir lider gelmeyecek bir daha. Onun kadar sahip çıkan olmayacak bu vatana. Ama en azından elimizden geldiğince Onun emanetini baş üstünde tutacağız ve Onun adını asla unutturmayacağız.

Sen rahat uyu Atam. Biz Türk Gençleriyiz, senin emanetçileriniz ve seni her nefeste daha çok seveceğiz…

You May Also Like

About the Author: t4h4bx

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir